Foto
herinnering
Ik kan vertellen hoe het was. De grond die oplichtte bij elke stap.
Hoe we in dorpjes rond het kampvuur zaten. Een boomstam was onze zetel. De oude grijze mannen in een ruw wit kleed .Vertelden de dipe mysteriën van het bestaan.  Dicht bij elkaar, onder een donkelblauwe hemel.  Wetende dat er geen gevaar was. Of beter ik wist toen niet wat gevaar of angst was. er was alleen éénheid, vertrouwen, geborgenheid. alles was te voet. tijd werd niet geteld. We konden rondzwerven in de grote wouden. En we kwamen altijd weer s' avonds tijdig thuis. er was geen vedwalen of zoeken. 
We hielden van onze aarde,haar dieren,haar bomen,haar bloemen, haar kruiden, en alles wat ze nog meer had en heeft. 1x per jaar trokken we naar de tempel. zingend en dansend. bloemen in ons haar,en gouden versieringen. De enige 3 dagen op een jaar we goud dragen. Daar rond de tempel zingend, blijven we wachten.  En dan in stralen van licht manifisteren zich de 2 getuigen. als geweldige lichtzuilen staan ze daar, de ganse omgeving verlichtend. Hun licht dringt door in de aarde, in de bomen, en ze lichtten allen op.
We voelen de enrgie langs onze voeten opstijgen. We worden zo blij. Daar komt nu in een bijna onverdraagbaar licht. de woordbrenger. onze geliefde leraar. hier is hij de Christus. De Jezus.
Bij ons is hij de Tahaa. onze hartchakra opend zich volledig, en srtaald in zijn aanwezigheid. Wanneer hij spreekt komt ook de energetische mist. Hij maakt ons jong, en nieuw, en vitaal.
We werpen rozen naar hem. hij is de gezant die woorden van leven brengt. die onze ziel voed. die ons laat begrijpen. 3 dagen zijn we gezegend. Door zijn aanwezigheid. 3 heilige dagen. Die ons in gelegenheid steld ons karma af te schudden. En na 3 dagen stappen we steeds een nieuw leven in. blank en onbeschreven. ik zeg WAS. het is een herinnering. die me door de moeilijke tijd helpt. Want hier vind ik de verhalen terug van mijn geliefde. mijn licht. mijn levend woord. ik weet er zijn veel mensen, die hem liefhebben. die hem waarderen. die zijn leringen in hun Hart hebben. Maar elek keer als ik het kruis zie met hem. is het alsof ze me waarschuwen. vertel niet wie je bent, en ook niet waarom. want dit is het lot van de rechtvaardigen. ik ben hier, omdat hij deze aarde en mensen, zo liefhad. Alleen ik heb niet zijn grootsheid in geduld. Ik heb niet zijn moed. Noch zijn kennis en zijn vertrouwen. maar toch ben ik hier voor hem. Dit leven. Deze dienst. dit is mijn geschenk aan hem.
wees eer lijk niet kopiëren of herplaatsen margarethaverbraeken




Leave a Reply.